Tagged: rehabilitacja wrocław

Rehabilitacja Wrocław 0

Rehabilitacja Wrocław

Rehabilitacja Wrocław

Rehabilitacja zawodowa opiera się na spostrzeżeniach, że mimo poniesionych nieodwracalnych strat, każdy inwalida zachowuje zakres sprawności, który może być rozwijany i doskonalony tak dalece, że wystarcza do opanowania niektórych zawodów. Rehabilitacja wymaga z reguły współdziałania poradnictwa zawodowego, odbycia przeszkolenia zawodowego, pomocy w zatrudnieniu oraz przystosowania stanowiska pracy do możliwości i potrzeb osoby niesprawnej. Ponadto nieodzowne bywa zastosowanie ułatwień przez wyposażenie inwalidy w przedmioty zaopatrzenia ortopedycznego (protezy, ortezy). Programowym szkoleniem i zatrudnianiem inwalidów zajmują się przede wszystkim spółdzielnie inwalidzkie. Organizują one ponadto lecznicze usprawnianie swoich pracowników, prowadzą sanatoria rehabilitacyjne, urządzają obozy wypoczynkowo-rehabilitacyjne. Niezależnie od spółdzielczości inwalidzkiej resort Zdrowia i Opieki Społecznej prowadzi wiele zakładów szkolenia inwalidów z internatami. Różnymi drogami dopływają inwalidzi do rehabilitacji zawodowej. Rehabilitacja medyczna jest najwłaściwszą i bezpośrednią, choć droga ta (nie jest wolna od przeszkód i utrudnień) przeciąga się orzekanie przez komisje do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, nieraz występują trudności w przyjęciach do Spółdzielni Inwalidów, preferujących ze względów ekonomicznych kandydatów nie wymagających przezawodowania. Okoliczności te stawiają w gorszej sytuacji inwalidów z małych miast i wsi. Nie rozwiązane jest jeszcze zatrudnienie inwalidów w dużych zakładach przemysłowych. Zbyt często traktuje się tam z rezerwą zgłaszające się osoby, obawiając się wśród nich kandydatów uciążliwych, bo zapadających na zdrowiu lub mało zdyscyplinowanych. Rehabilitacja ograniczona jest również przez zanik rzemiosła i drobnej wytwórczości.

Ortopeda Wrocław 0

Ortopeda Wrocław

Ortopeda Wrocław

Nie wystarcza, że ortopeda lub fizjoterapeuta zaleci i jednorazowo pokaże sposoby wykonywania ćwiczeń. Trzeba je wielokrotnie ponawiać, kontrolować i poprawiać. Szczególnie należy dbać o osoby starsze i bardziej niesprawne. Wiele z nich trudno uczy się i powoli nabiera nawyku ćwiczeń. A właśnie ta grupa chorych bywa najbardziej zagrożona przez skutki bezruchu. We wszystkich zajęciach obowiązuje nienaruszalna zasada - żadne ćwiczenie nie może sprawiać bólu! Trzeba więc zdecydowanie skreślić hasło głoszone przez osoby niekompetentne: Płakać, a ćwiczyć.

Leczenie kompleksowe – ortopeda nazwą tą określa program złożony z równocześnie lub kolejno, etapowo stosowanych różnych metod i sposobów leczenia. Leczenie kompleksowe zmniejsza obciążenia psychofizyczne pacjenta, zwiększa natomiast skuteczność ochrony przed kalectwem czy niesprawnością narządów ruchu. Dobry ortopeda spośród wielu elementów leczenia kompleksowego może wymienić grupy najważniejsze:

— leczenie bezoperacyjne,

— usprawnianie czynnościowe,

— zaopatrzenie w aparaty, gorsety, sznurówki, protezy, obuwie i inne pomoce ortotyczno-protetyczne,

— leczenie operacyjne,

rehabilitacja , w tym rehabilitacja zawodowa i socjalna.

Plan leczenia kompleksowego powinien być zaproponowany przez ortopedę zarówno choremu jak i jego rodzinie. Po przyjęciu przez wymienione strony plan leczenia kompleksowego staje się obowiązującym dokumentem, zapewnia współdziałanie osób zainteresowanych jego realizacją.

Ortopeda musi wszakże pamiętać, że wszystko co nowe budzi w medycynie zainteresowanie, często stanowi istotny postęp pod warunkiem, że nie narusza starożytnej zasady: Lecząc nie szkodzić!

Fizjoterapeuta Wrocław 0

Fizjoterapeuta Wrocław

Fizjoterapeuta Wrocław

Fizjoterapeuta najczęściej inicjuje leczenie pacjenta ćwiczeniami o niższym poziomie trudności, żeby stopniując go, osiągnąć planowany efekt rehabilitacyjny. Rozpoczyna od ćwiczeń samowspomaganych w odciążeniu w systemie bloczkowym. Następnie fizjoterapeuta wprowadza ćwiczenia czynne wolne i ćwiczenia z przyborami, wykonywane bardzo często w grupach. Do ćwiczeń stosuje się laseczki gimnastyczne, piłki, woreczki, szarfy oraz skakanki. Rehabilitacja ruchowa oparta jest głównie na dynamicznej pracy mięśni obręczy barkowej i kończyn górnych, ćwiczeniach ogólnousprawniających oraz oddechowych. U kobiet po radioterapii fizjoterapeuta szczególnie powinien skupić się na tych ostatnich, gdyż pomagają one w zwalczaniu powikłań po naświetlaniach. Ćwiczenia oddechowe wpływają pozytywnie na ruchomość klatki piersiowej oraz na siłę i elastyczność mięśni oddechowych, co jest ważne w zapobieganiu zrostom pooperacyjnym oraz zwłóknieniom po radioterapii. U pacjentek u których zastosowano chemioterapię wskazane jest prowadzenie dodatkowo ćwiczeń relaksacyjnych i rozluźniających. Kobiety po leczeniu raka piersi poza standardowym zestawem ćwiczeń, wymagają czasem zastosowania metod specjalnych, np. metody PNF lub technik powięziowych.

Masaż jest szczególnie ważny u pacjentek po usunięciu węzłów chłonnych, u których występuje skłonność do tworzenia się obrzęku limfatycznego. U kobiet tych stosuje się drenaż limfatyczny lub masaż pneumatyczny. Masaż ma również zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu skutków radioterapii - zwłóknień okolicy klatki piersiowej.

Zabiegi fizykalne fizjoterapeuta ogranicza do minimum ze względu na brak dostatecznych badań na temat wpływu poszczególnych energii na komórki nowotworowe. Najczęściej, ze względu na najmniejsze ryzyko negatywnego oddziaływania stosuje się zabiegi z zakresu hydroterapii.